Even voorstellen. Jan, 47 jaar oud, vriend van Corine en de trotse vader van Frank, Arjen en Sascha. Ik was 15 jaar toen ik samen met mijn vriend Arie besloot trompet te gaan spelen bij fanfareorkest Kunst en Vriendschap. Daar leerde ik Jolanda kennen. De vriendschap was snel gesloten. Elk jaar namen we met een groepje jonge K&V’ers  deel aan het voor ons jonge muzikanten o zo belangrijke muziekweekend in Elst. Daar leerde je leeftijdgenoten kennen die net zo gek van muziek waren als jij.  Ik was erbij toen Jolanda daar haar Henk leerde kennen. In al die jaren daarna heb ik Henk en Jolanda mogen ervaren als hele goede vrienden waarin K&V centraal stond. Vriendschap met een hoofdletter! De laatste jaren hebben zij mij door dik en dun gesteund waar dat maar mogelijk was. Ik vergeet nooit dat zij ondanks haar ziekte mijn nieuwe huis stond te verven toen het met mij wat minder ging. Nu zijn dit kostbare herinneringen waar ik met veel dankbaarheid aan terugdenk.
Jolanda was de laatste jaren voor mij een grote inspiratiebron. Haar hoop, optimisme en vechtlust zullen mij altijd bijblijven en een voorbeeld voor mij zijn. Ik heb enorme bewondering en vooral respect voor haar hoe zij met haar ziekte is omgegaan. Ik vind het dan ook fijn dat ik mee mag werken aan deze bijzondere avond.
Ik ga samen met Alexander de organisatie van het muzikale gedeelte van deze avond voor mijn rekening nemen. En dat vind ik een eer, want muziek stond centraal in het leven van Jolanda. Tot en met de begrafenis aan toe. Want wat was het mooi dat we allemaal op onze manier, namelijk met muziek, afscheid hebben kunnen nemen van Jolanda. Precies zoals zij dat wilde.